Λεφτά υπάρχουν στα γκούγκλικα
Posted: November 25, 2010 Filed under: Break, FreeTime | Tags: Λεφτά υπάρχουν Leave a comment »
We’re Running Out Of Chocolate
Posted: November 12, 2010 Filed under: Break | Tags: Agriculture, Chocolate, Cocoa Prices, Presurfer Leave a comment »
- Image via Wikipedia
Why? Because soon we will be running out of chocolate. Cocoa farming can’t keep up with our appetites, and in the future a single bar could cost us more than $11. The world could run out of affordable chocolate within 20 years as farmers abandon their crops in the global cocoa basket of West Africa.
Farmers in the countries that produce the bulk of cocoa bought by the multinationals who control the market have found the crop a bitter harvest. The minimal rewards they have historically received do not provide incentives for the time-consuming work of replanting as their trees die off – a task that usually means moving to a new area of canopied forest and waiting three to five years for a new crop to mature.
Related articles
- Cocoa Crisis: World May Run Out of Affordable Chocolate Within 20 Years (shoppingblog.com)
- Affordable Chocolate ‘could run out in 20 years’ (bimchat.wordpress.com)
Homage from Wikipedia, the free encyclopedia
Posted: October 19, 2010 Filed under: Break | Tags: hommage, Wikipedia Leave a comment »Homage – Wikipedia, the free encyclopedia.
Homage or hommage is a show of respect to someone or something.
- Image via Wikipedia
It was originally a declaration of fealty in the feudal system – swearing that one was the man (French: homme) of the overlord.[1] The concept then became used figuratively for an acknowledgement of quality or superiority. For example, a man might pay homage to a lady, so honouring her beauty and other graces. In German scholarship, followers of a great scholar developed the custom of honouring their mentor by producing papers for a festschrift dedicated to him.[2]
The concept now often appears in the arts where one author shows respect to a topic by calling it an homage, such as Homage to Catalonia. Alternatively, creative artists may show respect to a veteran of the field or to an admired practitioner by alluding to their work.[3] In rock music this can take the form of a tribute album or of a sample.[4] As of 2010[update] the digital techniques used to generate many forms of media make it easy to borrow from other works and this remediation may be used to pay homage to them.[5]
Amazing Roger Federer trickshot
Posted: September 3, 2010 Filed under: Break | Tags: Federer, tennis Leave a comment »Beethoven’s “For Elise” with phones
Posted: July 30, 2010 Filed under: Break, FreeTime | Tags: piano, telecom Leave a comment »Comments with higher ranking: “I’m pretty sure he’s asian”.
A masterpiece.
Soap Opera Rapid Aging Syndrome
Posted: July 30, 2010 Filed under: Break, FreeTime 1 Comment »
- Image via CrunchBase
Soap Opera Rapid Aging Syndrome (SORAS) is a term used to describe the practice of accelerating the age of a television character (usually a child or teenager) in conflict with the timeline of a series and/or the real-world progression of time.[1][2] Children unseen on screen for a time might reappear portrayed by an actor several years older than the original.[3] Usually coinciding with a recast, rapid aging is typically done to open up the character to a wider range of storylines, and to attract younger viewers.[1] The process originated in (and is most commonly used in) daytime soap operas. [4] It is also often used in prime time series.[5] SORAS generally refers to cases in which a character’s rapid aging happens off-screen without any explanation, rather than to storylines in science fiction and fantasy in which a character ages rapidly due to technology, magic, or non-human biology.
Coined by Soap Opera Weekly founding editor-in-chief Mimi Torchin in the early days of the magazine,[6] the term is now widely used in the soap opera media.[7] Torchin has jokingly called it “my one greatest contribution to the world of soap operas.”[6]
Soap Opera Rapid Aging Syndrome – Wikipedia, the free encyclopedia.
Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει
Posted: May 29, 2010 Filed under: Break, Great People, travel 1 Comment »
Εφτά. Σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις. Μάτσο χωράνε σε μια κούφιαν απαλάμη. Θυμίζεις κάμαρες κλειστές, στεριά μυρίζεις. Ο πιο μικρός αχολογάει μ’ ένα καλάμι.
Γυαλίζει ο Σημ της μηχανής τα δυο ποδάρια. Ο Ρεκ λαδώνει στην ανάγκη το τιμόνι. Μ’ ένα φτερό ξορκίζει ο Γκόμπυ τη μαλάρια κι ο στραβοκάνης ο Χαράμ πίτες ζυμώνει.
Απ’ το ποδόσταμο πηδάνε ως τη γαλέτα. -Μπορώ ποτέ να σου χαλάσω το χατήρι; Κόρη ξανθή και γαλανή που όλο εμελέτα ποιος ρήγα γιός θε να την πιεί σ’ ένα ποτήρι.
Ραμάν αλλήθωρε, τρελέ, που λύνεις μάγια, κατάφερε το σταυρωτό του νότου αστέρι σωρός να πέσει να σκορπίσει στα σπιράγια, και πες του κάτω από ένα δέντρο να με φέρει.
Ο Τοτ, του λείπει το ένα χέρι μα όλο γνέθει, τούτο το απίθανο σινάφι να βρακώσει. Εσθήρ, ποια βιβλική σκορπάς περνώντας μέθη; Ρούθ, δε μιλάς; Γιατί τρεκλίζουμε οι διακόσιοι;
Κουφός ο Σάλαχ το κατάστρωμα σαρώνει. – Μ’ ένα ξυστρι καθάρισέ με απ’ τη μοράβια. Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει. – Γιέ μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια.
Κι έτσι μαζί με τους εφτά κατηφοράμε. Με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει. Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι… Ο πιο στερνός μ΄έναν αυλό με νανουρίζει.
Κουφός ο Σάλαχ το κατάστρωμα σαρώνει. – Μ’ ένα ξυστρι καθάρισέ με απ’ τη μοράβια. Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει. – Γιέ μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια.
Σχόλιο: Ξεχνάμε τους μεγάλους Έλληνες που άνοιξαν το δρόμο. Ο Καββαδίας είναι ο ποιητής της θάλλασας. Όταν πέφτουμε αρκεί να σκεφτούμε τους μεγάλους ανθρώπους και τις μεγάλες πράξεις. Και αυτός που έγραψε τον στίχο “μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει” είναι μεγάλος και είμαστε περήφανοι που είναι Έλληνας. Αυτά, γιατί με τον διεθνή χλευασμό άρχισα να ενοχλούμαι.
